.
Ik had een vrij concreet idee waar een papieren vliegtuigje en een kort verhaal in voorkwamen, maar zoals dat vaker bij mij gaat duurde het dan toch bijna twee maanden voor het idee ook echt door de lucht vloog. Heel wat vliegtuigjes heb ik gevouwen en vervolgens uitgetest, tot RSI-klachten aan toe. Uiteindelijk kwam ik bij de Nakamura Lock uit. Die lijkt overigens verdacht veel op de Classic Dart, al zal dat voor de insiders een “no shit Sherlock” zijn.
Over de Nakamura Lock werd het volgende gezegd:
.
.
U begrijpt dat ik na het lezen van deze beschrijving om was. Niet alleen vanwege die anekdote, ook vanwege de laatste zin. Een vliegtuig dat het beste vliegt en ook nog eens simpel te vouwen is, dat is mijn ideaal! Waren er maar meer dingen die het beste zijn en tegelijkertijd simpel te maken. Ik zou het dan nog eens ver kunnen schoppen.
.
Goed, eenmaal gekozen voor de Nakamura Lock ging het snel. Dennis, die me vanaf het begin meehielp, zorgde voor de opmaak van het verhaal en raadde me gekleurd papier aan. Ik ging naar de drukker (dank, Niek!) en koos voor blauw. Vanwege de RSI-problematiek vroeg ik mijn vriendjes van Waai om mee vliegtuigjes te vouwen. Honderd stuks in totaal. Na anderhalf uur zwoegen op café waren alle vliegtuigen klaar om op te stijgen.
.
U kunt er een bestellen. Voor 1,50 euro mik ik een Nakamura Lock uw kant op. Stuur een mailtje naar willem [at] modderenlijm.nl en alles komt goed.
Het verhaal gaat trouwens over een Russische vliegtuigmaatschappij en is naast Dennis ook nagekeken door Yvette en Marjolein. Yvette twijfelt nog of ze ooit eens met een Russisch vliegtuig de lucht in wil. Marjolein heeft al een ticket geboekt.
.
.
.
